Beestjes in bed: bedwants, vlo, mijt of iets anders?

U zag iets bewegen op het laken, op het kussen of aan de rand van de matras, en u vraagt zich af wat het is. Het goede nieuws: de meeste beestjes die u in een slaapkamer vindt, zijn ongevaarlijk. Het minder goede nieuws: het beestje dat u zich niet mag laten vestigen, de bedwants, is ook het meest onopvallende. Zo herkent u de meest voorkomende verdachten, en zo pakt u elk geval aan.

Hoe herkent u een bedwants?

Een volwassen bedwants is 4 tot 7 mm groot volgens Service-Public.fr (Franse overheid). Hij is roodbruin, plat en ovaal, in de vorm van een appelpit; na een bloedmaaltijd wordt hij ronder en roder. Hij heeft geen vleugels, vliegt niet en springt niet: hij loopt. Hij komt vooral 's nachts tevoorschijn en verstopt zich overdag zo dicht mogelijk bij waar u slaapt: naden van de matras, bedbodem, hoofdeinde, plinten.

Vaak verraden zijn sporen hem het eerst: groepjes kleine zwarte puntjes in de naden (uitwerpselen), bloedvlekjes op de lakens en lege, doorschijnende huidjes die hij bij elke vervelling achterlaat. Jonge bedwantsen zijn kleiner en bleker, bijna doorschijnend; onze tips om eitjes en larven van bedwantsen te herkennen helpen u verder.

Het beestje springt: is het een vlo?

Waarschijnlijk wel. Een vlo is veel kleiner dan een bedwants, donker, zijdelings afgeplat en vooral: ze springt. Ze leeft op een hond of kat, of in de mand, en nestelt zich niet in een matras zoals een bedwants. Vlooienbeten zitten eerder rond de enkels en op de onderbenen. Twijfelt u door de bultjes, lees dan ons artikel bedwantsenbeet of vlooienbeet.

Een klein harig larfje onder het bed: wat is dat?

Vaak is het de larve van een tapijtkever, een kleine kever die in huizen leeft. De larve is langwerpig, bruin, gestreept en bedekt met stugge haartjes. Ze leeft van dierlijke vezels (wol, veren, haar, stof) en zit in tapijten, onder het bed, in kasten, plinten en donsdekbedden. Ze bijt niet en drinkt geen bloed, maar haar haartjes kunnen de huid irriteren en bultjes geven die soms voor beten worden aangezien. De volwassen kever is klein, rond en gevlekt, en zit in de lente vaak bij de ramen.

Om ervan af te raken, stofzuigt u grondig onder het bed, in de tapijten, de hoeken en langs de plinten, en wast u het textiel in kwestie. Het is geen bedwantsenplaag: een matras weggooien is niet nodig.

Een zilverkleurig, snel beestje: het zilvervisje

Het zilvervisje is langwerpig, zilvergrijs, zonder vleugels, en schiet razendsnel weg als u het licht aandoet. Het houdt van vocht en duikt vooral op in de badkamer, de keuken of bij een raam met condens. Het bijt niet en brengt niets over. Ziet u het in de slaapkamer, dan wijst dat vooral op een vochtige kamer: verluchten en het vocht verminderen volstaat vaak om het te laten verdwijnen.

En huisstofmijten?

Huisstofmijten zitten in de meeste matrassen, kussens en dekbedden, maar ze zijn onzichtbaar voor het blote oog: ziet u een beestje bewegen, dan is het geen huisstofmijt. Ze bijten niet; ze kunnen wel allergieën veroorzaken (lopende neus, niezen, astma). Schurft is een ander verhaal: dat is een mijt die in de huid leeft, ook onzichtbaar, met hevige jeuk 's nachts. Schurft wordt via contact overgedragen en vraagt medisch advies, geen ontsmetting.

Andere mogelijke bezoekers

Heel kleine, bleke, bijna witte beestjes op de muren of bij de ramen kunnen stofluizen zijn, die leven van microscopisch kleine schimmels in vochtige kamers. Een spinnetje of een verdwaalde mier kan ook langs het bed lopen. En een kakkerlak kan 's nachts door een slaapkamer trekken, vooral in een gebouw waar ze al zitten: die is groter, bruin, snel en heeft lange voelsprieten. Onze gids kakkerlakken in huis: waar komen ze vandaan? legt uit hoe ze binnenkomen.

Hoe vangt en herkent u het beestje?

Plet het niet op het laken: houd het heel. Leg er een stukje plakband op, of doe het in een klein gesloten zakje of potje. Fotografeer het van dichtbij, met een bekend voorwerp ernaast voor de schaal. Inspecteer daarna met een zaklamp de naden van de matras, de bedbodem en het hoofdeinde, op zoek naar de zwarte puntjes en lege huidjes die typisch zijn voor bedwantsen.

Een scherpe foto en een beschrijving van de plek waar u het vond, volstaan vaak om de richting te kennen. Bij twijfel bevestigt of weerlegt een inspectie om bedwantsen op te sporen hun aanwezigheid voordat er iets behandeld wordt.

Wat te doen als het een bedwants is?

Ga niet in een andere kamer slapen en spuit geen insecticide uit de winkel: de bedwantsen volgen u en de plaag breidt zich uit naar andere kamers. Het AVIQ, het Waalse gezondheidsagentschap, herinnert eraan dat de behandeling nauwgezet moet gebeuren, in de tijd herhaald moet worden en soms een professional vraagt. De bedwantsenbehandeling in Brussel gebeurt in meerdere doorgangen, omdat de eitjes tegen de meeste producten bestand zijn. Voor de beten zelf: zo kunt u bedwantsenbeten herkennen.